آنچه در این مقاله میخوانید [پنهانسازی]
این توپولوژی توسط شرکت IBM اختراع شد به همین دلیل است که این توپولوژی بنام IBM Tokenring مشهور است. در این توپولوژی کلیه کامپیوترها به گونهای به یکدیگر متصل هستند که مجموعه آنها یک حلقه را می سازد.
کامپیوتر مبدا اطلاعات را به کامپیوتری بعدی در حلقه ارسال نموده و آن کامپیوتر آدرس اطلاعات را برای خود کپی میکند، آنگاه اطلاعات را به کامپیوتر بعدی در حلقه منتقل خواهد کرد به همین ترتیب این روند ادامه پیدا میکند تا اطلاعات به کامپیوتر مبدأ برسد.
سپس کامپیوتر مبدأ این اطلاعات را از روی حلقه حذف میکند. در مدل فوق هر گره به دو و فقط دو همسایه مجاور خود متصل است.
در یکجهت از گرهای به گره دیگر انتقال مییابند وقتی گرهای پیام را در یافت میکند ابتدا نشانی مقصد آن را بررسی میکند اگر نشانی پیام با نشانی گره یکسان باشد گره پیام را میپذیرد در غیر این صورت سیگنال را از نو تولید و پیام را برای گره بعدی ارسال میکند.
این تولید مجدد سیگنال به شبکههای حلقوی امکان میدهد که فواصل بزرگتری را نسبت به شبکههای ستارهای و خطی پوشش دهند این حلقه را میتوان بهگونهای طراحی نمود تا گرههای خراب یا ناقص نیز نادیده انگاشته شوند. اما افزودن گرههای جدید به دلیل بستهبودن حلقه دشوار است. معمولاً از این توپولوژی در محیطهای WAN استفاده میشود.
طول کابلی که در این مدل بکار گرفته می شود ، قابل مقایسه به توپولوژی BUS نبوده و طول کمی را در بردارد. ویژگی فوق باعث کاهش تعداد اتصالات ( کانکتور) در شبکه شده و ضریب اعتماد به شبکه را افزایش خواهد داد. نیاز به فضائی خاص جهت انشعابات در کابلکشی نخواهد بود
به دلیل استفاده از یک کابل جهت اتصال هر گره به گره همسایهاش، اختصاص محلهایی خاص بهمنظور کابلکشی ضرورتی نخواهد داشت.
استفاده از فیبر نوری باعث بالارفتن نرخ سرعت انتقال اطلاعات در شبکه است. چون در توپولوژی فوق ترافیک دادهها در یکجهت است، میتوان از فیبر نوری بهمنظور محیط انتقال استفاده کرد.
در صورت تمایل میتوان در هر بخش از شبکه از یک نوع کابل بهعنوان محیط انتقال استفاده کرد. مثلاً” در محیطهای اداری از مدلهای مسی و در محیط کارخانه از فیبر نوری استفاده کرد.
