0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

پروتکل در شبکه چیست؟

فهرست مقاله

پروتکل‌ها ، زبان کامپیوترها هستند. کامپیوترها نرم افزارها و سخت افزارهای متفاوتی دارند اما با استفاده از پروتکل می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

کامپیوترها برای تبادل اطلاعات باید به توافق اولیه برسند که چطور اطلاعات ساختاربندی شود و هر طرف چطور و چه مقدار دیتایی ارسال و دریافت می‌کند.

تصور کنید کامپیوتری بسته ۸ بیتی می‌فرستد درحالی که کامپیوتر مقصد منتظر بسته ۱۶ بیتی است.

پروتکل‌های استانداردسازی به عنوان زبان کامپیوترها شبیه زبان انسان‌ها است: دو نفر از دو نقطه مختلف دنیا شاید زبان یکدیگر را نفهمند اما از زبان سومی استفاده می‌کنند تا بتوانند با هم ارتباط برقرار کنند. اگر دو دستگاه سخت افزاری از یک پروتکل پشتیبانی کنند می‌توانند با هم ارتباط برقرار کنند فارغ از نوع سخت افزار و تولیدکننده آن.


پروتکل در شبکه چیست؟

مثلا آیفون می‌تواند با استفاده از پروتکل استاندارد ایمیل، به دستگاه اندروریدی ایمیل بفرستد، یا کامپیوتر ویندوزی با استفاده از پروتکل استاندارد وب از وب سرور یونیکسی صفحه وب بگیرد. اگر دو کامپیوتر از پروتکل اینترنت – IP استفاده کنند، می‌توانند با هم ارتباط برقرار کنند اما اگر یکی از آنها این پروتکل را نداشته باشد، امکان برقراری ارتباط هم وجود ندارد.

پروتکل در شبکه یعنی مجموعه قوانینی که دیتا را فرمت می‌دهد و پردازش می‌کند. این قوانین عبارتند از:

  • چه نوع دیتایی می‌تواند منتقل شود
  • چه دستوراتی برای ارسال و دریافت دیتا استفاده شود
  • چطور دیتا منتقل شود

پروتکل در شبکه چیست؟

در اینترنت پروتکل‌های مختلفی برای انواع مختلف پردازش‌ها وجود دارد. پروتکل‌ها معمولا در مدل OSI و لایه‌ای که به آن تعلق دارند بررسی می‌شوند.

انواع پروتکل های روتینگ در شبکه

روترهای شبکه از پروتکل‌های خاصی استفاده می‌کنند تا بهترین مسیرها را به دیگر روترها پیدا کنند.

مطالعه کنید  استراتژی DM وتوسعه کسب و کار دیجیتال

این پروتکل‌ها برای انتقال دیتای کاربر استفاده نمی‌شوند.

مهمترین پروتکل های مسیریابی در شبکه عبارتند از:

  • Border Gateway Protocol (BGP): پروتکل لایه اپلیکیشن است که برای برادکست کردن از آن استفاده می‌شود و روتر تصمیم می‌گیرد بسته‌های دیتای شبکه را از کدام مسیر به مقصد برساند.
  • Enhanced Interior Gateway Routing Protocol (EIGRP): فاصله بین روترها را مشخص می‌کند. EIGRP به صورت اتوماتیک، رکوردهای هر روتر (جدول مسیریابی) را با بهترین مسیرها آپدیت می‌کند سپس این آپدیت‌ها را به دیگر روترهای شبکه برادکست می‌کند.
  • Open Shortest Path First (OSPF): کاراترین مسیرهای شبکه را بر اساس فاکتورهای مختلف، مثلا فاصله و پهنای باند، محاسبه می‌کند.
  • Routing Information Protocol (RIP): پروتکل مسیریابی قدیمی‌تری است که فواصل بین روترها را مشخص می‌کند و پروتکل لایه اپلیکیشن است.

انواع پروتکل های روتینگ در شبکه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مشاوره رایگان عصر شبکه

برای تماس فرم زیر را تکمیل کنید